Tek yüzlü gömülü cıvata vs. geçiş bağlantısı

> Kısaca > - İki yaklaşım farklı duvar yapıları gerektirir. > - Çapa, geçiş çubuğunun taşıyacağı yükü taşır. > - Birebir karşılaştırma aynı sertifika temelini gerektirir.

Normal bir bağlantı çubuğu, iki yüz arasında gerilme altında çalıştığı için işe yarar: çubuk çeker, ankraj plakaları kalıba doğru iter ve ikisi birbirini götürür. Bir yüzü ortadan kaldırınca bu denge başka bir yerde — daha önce dökülen betonda, bir konsolda ya da zeminde — yeniden kurulmak zorundadır. Bu durum, bir kazı yüzüne bitişik diyafram duvarda, mevcut bir yapıya bitişik çekirdek duvarda ya da ikinci yüzüne hiç ulaşılamayacak bir tankta ortaya çıkar.

Kendi üretim ve test verilerimiz talep üzerine mevcuttur — fabrikamızın çalışma şeklini inceleyin ve mühendislik ekibiyle iletişime geçin.

Tek taraflı gömülü cıvata, yeni kalıp sisteminin sabitlenmesi amacıyla daha önce dökülen beton veya temele yerleştirilen bir bağlantı elemanıdır. Geçmeli bağlantı çubuğu, kalıp sisteminin her iki yüzeyinden geçen ve yükü çekme altında taşıyan bir çubuktur. Çekme yükü, gömülü cıvatayı sertleşmiş betondan çıkarmak için gereken kuvvettir. Kenar mesafesi, cıvatadan betonun serbest kenarına kadar olan mesafedir ve kopma hasarını önlemek açısından kritiktir. Gömülme derinliği, cıvatanın beton içinde yer alan kısmı olup, çekme dayanımının sağlanmasında temel öneme sahiptir.

İki yol

Bir tek yüzlü gömülü cıvata önceki bir dökümüne veya bir temele gömülür ve yeni kalıp buna ankrajlanır. Cıvata çekme yükünü sertleşmiş betona aktarır. Yeni duvardan hiçbir şey geçmez.

Bir geçiş bağlantısı her iki yüze de ihtiyaç duyar. Uzak yüz mevcutsa ama zaten inşa edilmişse, geçiş bağlantısı bazen eski betona ankrajlanmış bir cıvata veya gömülü bir plataya kaynaklı bir bağlantı ile değiştirilebilir. Uzak yüz toprak ya da kaya ise, bunun yerine zemine bir ankraj gidilmelidir.

Tek yüzlü çalışmanın doğru yapılması neden daha zordur

Yük kaybolmaz; onu daha önce dökülmüş bir şey taşımak zorundadır. Detayın tutup tutmadığını üç şey belirler:

• GÖMME DERİNLİĞİ VE KENAR MESAFESİ — bir kenara yakın bir cıvata, tam çekme kapasitesini geliştirmek yerine bir beton konisi koparabilir. Serbest kenara ve bir sonraki cıvataya olan aralık, derinlik kadar önemlidir.
• YÜKLENME ANINDAKİ TAŞIYICI BETONUN DAYANIMI — önceki döküm belirtilen dayanıma ulaşmadıysa, cıvataya henüz hazır olmayan betona yük bindiriliyor demektir. Burada takvim değil, kürleme kayıtları önemlidir.
• HİZA — yerinden çıkık dökülmüş bir gömülü cıvata hareket ettirilemez. Şablonlar ve döküm öncesi bir kontrol tek güvenilir denetimdir.

Norm dayanağı: EN 13670 — Beton yapıların uygulaması

Çoğu hatayı önleyen sıralama kuralları

1. Cıvataları, döküm ve titreşim sırasında konumunu tutacak kadar rijit bir şablonla yerleştirin.
2. Kalıp kurulmadan önce ve dökümden sonra konumu kontrol edin; kaydedin.
3. Cıvataları yüklemeden önce taşıyıcı beton dayanımını küp veya silindir sonuçlarından doğrulayın.
4. Belirlenmiş bir torka sıkın, "tamamı hissedilene kadar" değil — düşük torklu bir cıvata panelin hareket etmesine izin verir, aşırı torklu olan ise dişi koparabilir veya betonu yerel olarak çatlatabilir.
5. Döküm yükseldikçe cıvataları kademeli olarak yükleyin; basınç düzgün değildir ve sıkma da öyle olmamalıdır.

Geçiş bağlantısının hâlâ daha iyi bir yanıt olduğu yerler

Her iki yüze de ulaşılabiliyorsa, geçiş bağlantısı genellikle daha ucuz ve daha müsamahakârdır: yük yolu basittir, donanım yeniden kullanılabilir ve kapasite bir çekme testiyle doğrulanması kolaydır. Tek yüzlü ankraj, daha iyi olduğu için değil, erişim zorunlu kıldığı için seçilir. Daha sonra dolgu yapılan toprağa karşı istinat duvarlarında, gömülü cıvatalara karar vermeden önce geçici bir manşonlu geçiş bağlantısının mümkün olup olmadığını kontrol etmeye değer.

Çekme testi

Gömülü cıvatalar için, gerçek montajda yapılan bir çekme testi tek doğrudan doğrulamadır. Dökümden önce cıvatalardan bir örneği belirtilen yüke test edin, kayıtları döküm kartıyla birlikte tutun ve çalışma yükünün ötesinde test edilmiş herhangi bir cıvatayı değiştirin. Deney yüküyle test edilmiş bir cıvata, kullanılmış bir cıvata demektir.

Norm dayanağı: ISO 898-1

Sipariş verirken ne belirtilmeli

• Cıvata çapı, sınıfı ve diş standardı, onunla kullanılan somunlara ve plakalara uygun olmalıdır.
• Gömme derinliği ve yükleme sırasında gereken minimum beton dayanımı.
• Tasarımda varsayılan kenar mesafesi ve aralık — bunlar yalnızca hesaplamada değil, yerleştirme çiziminde de görünmelidir.
• Cıvataların şablonlarla tedarik edilip edilmediği ve şablonun yeniden kullanılabilir olup olmadığı.
• Yüzey işlemi: toprakta veya nemli ortamda kalan cıvatalar, maruziyete uygun bir koruma gerektirir ve kaplama diş uyumunu azaltmamalıdır.

Suyu tutması gereken duvarlar için, su durdurma kararı ankraj kararından ayrıdır — bkz. dökme demir su durdurma somunu vs. kaynaklı plaka.

Referanslar ve standartlar.

• EN 13670 — Beton yapıların uygulaması
• ACI 347 — Beton kalıpları için kılavuz
• OSHA 1926.703 — Beton ekipmanları ve kalıpları
• OSHA — beton işlerinde güvenlik ve sağlık konuları
• EN 14399-1 — Yüksek mukavemetli yapısal bulonlu birleşimler
• ISO 16047 — Altıgen başlı cıvatalar ve altıgen somunlar

Hakkımızda: Bu makale, üretim ve test verilerimizle doğrulanmış tek taraflı gömülü cıvatalar ile geçiş bağlantılarını karşılaştırmaktadır. Fabrikamız, kalıp bağlantı elemanlarının geniş bir yelpazesini üretmektedir. iletişim sayfası bağlantımız, detaylı sorularınız için mühendislik ekibimize ulaşmanızı sağlar ve hakkımızda sayfası belgesi fabrikamızın nasıl çalıştığını açıklar. Bu makale, Qianheng Formwork Mühendislik Ekibi tarafından incelenmiştir.